پس از ریختهگری شمش فولاد، آسیاب فولاد طول مشخصی از درپوش ریختن را در انتها قطع میکند و سپس آنیلینگ انتشاری را انجام میدهد. پس از بیرون آمدن از کوره، شمش فولادی در جهت طول به مدت معینی فشرده می شود، به طوری که شمش فولادی در جهت افقی امتداد یافته و سپس به تدریج در جهت طول به شکل چند وجهی آهنگری می شود و در نهایت با مشخصات اندازه مورد نیاز جعل شده است. این کار برای تغییر ساختار داخلی شمش فولادی و جلوگیری از بروز عیوب ساختاری مانند کاربیدهای نواری انجام می شود.
هزینه این فرآیند بالاتر خواهد بود، اما ساختار اصلی خوبی به دست می آورد و آماده سازی خوبی برای عملیات حرارتی بعدی می کند، که این مزیت فولاد بلبرینگ خارجی نیز می باشد. شمش های فولادی بزرگ با توجه به نیاز به صورت بلنک هایی با مشخصات مختلف در می آیند. عرضه میلهها، صفحات (بلوک)، سیمها یا لولهها باید آنیل کروی شوند و حلقهها پس از فرآیند نورد نیز باید کروی آنیل شوند. دمای اولیه آهنگری نباید خیلی زیاد باشد و قسمت های خالی بعد از آهنگری نهایی باید پراکنده یا با اسپری خنک شوند. هنگامی که کاربیدهای شبکه ظاهر می شوند، می توان از فرآیند نرمال سازی برای حل آن استفاده کرد و کیفیت آهنگری به خوبی کنترل می شود تا مواد خالی خوبی برای عملیات حرارتی نهایی ارائه شود.
فولاد بلبرینگ
