فولاد منگنزی با انقباض انجماد زیاد و اتلاف حرارت ضعیف مشخص می شود. بر این اساس، نرخ انقباض ریخته گری 2.5%-2.7% در طراحی فرآیند است. هرچه ریخته گری بزرگتر باشد، حد بالایی باید بالاتر باشد. عملکرد ماسه قالب گیری و هسته ماسه باید خوب باشد. سیستم ریختن یک سیستم باز را اتخاذ می کند. دریچه های پراکنده متعدد از دیواره نازک ریخته گری وارد می شوند و به شکل ترومپت مسطح و پهن هستند. سطح مقطع نزدیک ریخته گری بزرگتر از سطح مقطع متصل به رانر متقاطع است، به طوری که فلز مذاب می تواند به سرعت و به آرامی به داخل قالب تزریق شود تا از اختلاف دما در کل قالب جلوگیری شود. قطر رایزر باید بزرگتر از قطر گره داغ، نزدیک به گره داغ و ارتفاع آن 2.0 برابر قطر باشد. رایزرهای داغ یا حتی رایزرهای ریخته گری ترکیبی باید مورد استفاده قرار گیرند تا به اندازه کافی فلز مذاب با درجه حرارت بالا برای پر کردن جای خالی ریخته گری در طول انقباض انجماد استفاده شود. همچنین قرار دادن اسپرو و رایزر در محل مرتفع (صندوق شنی دارای شیب 5-8) صحیح است. هنگام ریختن، تا حد امکان کم و سریع بریزید. پس از جامد شدن، جعبه ماسه باید به موقع شل شود. طراحان باهوش همیشه در استفاده از چیلرها، از جمله چیلرهای داخلی و خارجی، خوب عمل می کنند، که می توانند کریستالیزاسیون اولیه را اصلاح کنند، حفره های انقباض و جمع شدگی را از بین ببرند و بازده فرآیند را بهبود بخشند. البته دوز و مشخصات مناسب باید در نظر گرفته شود. چیلر داخلی باید تمیز و قابل ذوب باشد و دوز آن کم باشد. ابعاد سه بعدی چیلر بیرونی تابعی از 0 است.6-0.7 برابر ابعاد سه بعدی جسم خنک کننده. خیلی کوچک کار نمی کند و خیلی بزرگ باعث ترک خوردن قالب می شود. ریخته گری باید برای مدت طولانی در قالب گرم نگه داشته شود تا زمانی که دمای آن به زیر 200 درجه برسد قبل از باز کردن بسته بندی.
لوله های آلیاژی
