چندین روش اصلی برای اندازه گیری دمای مایع در لوله های فولادی وجود دارد:
اندازه گیری دمای تماس: این یک روش سنتی اندازه گیری دما است که نیاز دارد ابزار اندازه گیری دما در تماس مستقیم با مایع باشد. اندازه گیری دمای تماس به دو نوع خواندن مستقیم و فشاری تقسیم می شود. خواندن مستقیم شامل ترموکوپل ها و مقاومت های حرارتی است و فشار مستقیم به طور کلی از دماسنج ها، ترموکوپل ها، مقاومت های حرارتی و آشکارسازهای حرارتی مادون قرمز استفاده می کند. از مزایای اندازه گیری دمای تماس می توان به عملکرد ساده و تشخیص دقیق آن اشاره کرد، اما عیب آن این است که در طول فرآیند اندازه گیری نیاز به تماس مستقیم با مایع دارد که به مرور زمان باعث آلودگی خاصی به مایع می شود.
اندازه گیری دمای بدون تماس: این روش نیازی به تماس با سطح مایع ندارد. دمای مایع را می توان با استفاده از فناوری هایی مانند ترموکوپل، مادون قرمز و لیزر به سرعت و با دقت اندازه گیری کرد. مزیت اندازهگیری دما بدون تماس این است که میتواند دما را بدون تخریب جسم اندازهگیری کند، کارکرد آسانی دارد و خطای کوچکی دارد، اما باید توجه داشت که دقت اندازهگیری در محیطهایی مانند بادهای شدید و بادهای شدید تحتتاثیر قرار میگیرد. نور قوی
اندازهگیری دمای نوری: عمدتاً به دماسنجهای مادون قرمز برای مقایسه پرتوهای مادون قرمز ساطع شده توسط دستگاه با پرتوهای مادون قرمز ساطع شده از سطح مایع برای محاسبه دمای مایع متکی است. اندازهگیری دمای نوری دارای مزایای سریع، راحت و بدون تماس است، اما معایب آن این است که دستگاه گران است، دقت اندازهگیری نسبتاً پایین است و فاصله اندازهگیری محدود است.
اندازهگیری دما الکترومغناطیسی: این یک فناوری جدید اندازهگیری دما است. از طریق فناوری CERAMIR® و ابزار اندازه گیری دمای فولاد مذاب توسعه یافته توسط زیمنس، از القای مغناطیسی برای اندازه گیری سرعت حرکت ذرات فلز در مایع استفاده می شود و در نتیجه دمای مایع به دست می آید. اندازه گیری دما الکترومغناطیسی مزایای زمان پاسخ سریع، عدم نیاز به تماس با سطح مایع و دقت اندازه گیری بالا را دارد، اما نقطه ضعف آن این است که در حال حاضر قادر به اندازه گیری مایعات کم عمق نیست.
