به منظور اطمینان از عملکرد ایمن خطوط لوله زیردریایی در طول عمر مفید طراحی شده، سیستم خط لوله باید به طور کامل از خوردگی داخلی و خارجی ناشی از وسیله حمل و نقل و آب دریا جلوگیری کند.
(I) پوشش خارجی
عمل مهندسی ثابت کرده است که در محیط واقعی آب دریا، پوشش خارجی می تواند محافظت در برابر خوردگی موثری را فراهم کند. پوشش های خارجی مورد استفاده برای خطوط لوله زیردریایی شامل مینای قطران زغال سنگ، مینای آسفالتی، رزین اپوکسی، رزین پلی اتیلن، لاستیک پلی بوتادین و غیره می باشد.
(II) حفاظت کاتدی
به عنوان مکمل و تقویت کننده پوشش خارجی، حفاظت کاتدی می تواند حفاظت کافی را در طول عمر طراحی سیستم خط لوله زیردریایی ایجاد کند. سیستم حفاظت کاتدی خطوط لوله زیردریایی معمولاً مبتنی بر آندهای قربانی است.
ماده آند قربانی می تواند آلیاژ آلومینیوم یا روی باشد. وزن و تعداد آندها به مقاومت خاک اطراف، نیازهای چگالی فعلی، استاندارد آسیب پوشش و عمر طراحی خط لوله مربوط می شود. وزن، فاصله توزیع، طول و ضخامت هر بلوک قطب آند باید در طراحی محاسبه شود. در یک خط لوله زیردریایی پوشش داده شده، فاصله بین دو آند معمولاً بیش از 150 متر نیست. شکل آند نوار بلند، صفحه و نیمه حلقه است.
روش نصب آند روی خط لوله باید اطمینان حاصل کند که در حین بارگیری و تخلیه و ساخت لوله از نظر مکانیکی آسیب نبیند. قطر بلوک آند باید کمتر از قطر لایه وزنی باشد و باید محکم روی لوله ثابت شود. به منظور اطمینان از اتصال مکانیکی قابل اعتماد بین آند و لوله و موقعیت صحیح، دو نیم حلقه را می توان به هم جوش داد.
(III) کنترل خوردگی داخلی
کنترل خوردگی داخلی باید در سیستم خط لوله ای که هیدروکربن های خورنده را حمل می کند انجام شود. برای خطوط لوله زیردریایی، روش‌های کنترل خوردگی داخلی شامل استفاده از بازدارنده‌های خوردگی، کمک هزینه خوردگی، پوشش داخلی، لوله‌ها یا آسترهای مقاوم در برابر خوردگی و عاری از آب نگه‌داشتن محیط انتقال است.
طرح حفاظت از خوردگی داخلی با توجه به ویژگی های محیط حمل و نقل، که شامل نسبت نفت، گاز و آب است، تعیین می شود. محتوای نمک، محتوای باکتری، مقدار pH آب؛ محتوای گاز خورنده؛ محتوای جامد و ویژگی های جریان آن؛ دما و فشار
لوله ISO 3183 L415
