روش جوشکاری لوله های درز مستقیم API 5L X52 عمدتا شامل مراحل زیر است:
بازرسی مواد
ابتدا مطمئن شوید که ماده اصلی لوله جوش داده شده درز مستقیم مطابق با استاندارد API 5L X52 است، اسناد گواهی کیفیت لوله را بررسی کنید و ترکیب شیمیایی و خواص مکانیکی مواد را بررسی کنید. در عین حال، مواد جوش (میله های جوش، سیم های جوش، شار و غیره) را بررسی کنید تا مطمئن شوید که با مواد اصلی مطابقت دارند، کیفیت مناسبی دارند و دارای گواهینامه کامل محصول هستند.
پردازش شیار
با توجه به ضخامت دیواره لوله و الزامات فرآیند جوشکاری، شیار مناسب را پردازش کنید. فرم های شیار متداول عبارتند از نوع V، نوع U و غیره. پارامترهایی مانند زاویه شیار، اندازه لبه های کند و شکاف ریشه باید دقیقاً مطابق با مشخصات روش جوشکاری (WPS) تنظیم شوند. به عنوان مثال، برای لوله هایی با ضخامت دیواره ضخیم تر، شیارهای U شکل ممکن است برای اطمینان از همجوشی خوب ریشه جوش و کاهش مقدار فلز پرکننده استفاده شود.
کار نظافت
ناخالصی هایی مانند روغن، زنگ زدگی و رسوب را از شیار و نواحی مجاور (معمولاً 20-30 میلی متر در دو طرف شیار) کاملاً پاک کنید. می توان از آسیاب مکانیکی (مانند استفاده از آسیاب زاویه ای) و تمیز کردن شیمیایی استفاده کرد. سطح تمیز شده باید درخشندگی فلزی را نشان دهد تا از مخلوط شدن ناخالصی ها در جوش در حین جوشکاری که منجر به نقص هایی مانند منافذ و سرباره می شود جلوگیری شود.
موقعیت مونتاژ
لوله های جوش داده شده را جمع آوری کنید تا اطمینان حاصل کنید که شکاف لبه دار یکنواخت و سازگار است. به طور کلی، شکاف در یک محدوده مناسب (مانند 2-4 میلی متر) کنترل می شود. برای ثابت کردن لوله از یک فیکسچر مخصوص استفاده کنید یا جوشکاری موقعیتی انجام دهید. طول، فاصله و ارتفاع محل جوشکاری نیز باید با استانداردهای مربوطه و الزامات فرآیند جوش مطابقت داشته باشد. هدف از محل جوشکاری جلوگیری از جابجایی و تغییر شکل لوله در حین جوشکاری است.
انتخاب روش جوشکاری
برای لولههای درز مستقیم API 5L X52، روشهای جوش متداول مورد استفاده عبارتند از: جوشکاری زیر آب، جوشکاری محافظ گاز (مانند جوشکاری محافظ گاز دی اکسید کربن) و غیره. راندمان جوشکاری بالا و کیفیت جوش خوب؛ جوشکاری محافظ گاز بیشتر در جوشکاری لوله های جدار نازک یا زمانی که الزامات کنترل تغییر شکل جوش زیاد است استفاده می شود، زیرا ورودی حرارت آن نسبتاً کم است.
تعیین پارامترهای جوشکاری
پارامترهای جوش را بر اساس عواملی مانند روش جوش، ضخامت دیواره لوله و موقعیت جوش به طور منطقی تعیین کنید. به عنوان مثال، هنگام استفاده از جوشکاری زیر آب، جریان جوش به طور کلی با توجه به قطر سیم جوش و ضخامت دیواره لوله، معمولا بین چند صد آمپر تا بیش از هزار آمپر انتخاب می شود. ولتاژ جوش معمولاً بین 25-40V است. سرعت جوش با توجه به جریان و ولتاژ جوش تنظیم می شود تا از تشکیل جوش خوب اطمینان حاصل شود. برای جوشکاری محافظ گاز، جریان جوش معمولاً بین 100-300A، ولتاژ جوش بین 15-30V است و سرعت جوش نیز باید با توجه به وضعیت واقعی کنترل شود.
نکات کلیدی عملیات جوشکاری
در طول فرآیند جوشکاری، قوس باید ثابت نگه داشته شود. برای جوشکاری زیرپودری، باید به پوشش شار توجه شود تا اطمینان حاصل شود که جوش تحت حفاظت خوب شار جوش داده می شود. برای جوشکاری محافظ گاز، مطمئن شوید که جریان گاز محافظ مناسب است (مانند جوشکاری محافظ گاز دی اکسید کربن، جریان گاز معمولاً 10-20L/min است) تا از ورود هوا به حوضچه مذاب و ایجاد منافذ جلوگیری شود. جهت جوش به طور کلی از پایین لوله به سمت بالا است و باید با سرعت یکنواخت در جهت درز مستقیم حرکت کرد، شکل و اندازه حوضچه مذاب را مشاهده کرد و پارامترهای جوش را به موقع تنظیم کرد تا مذاب حفظ شود. دارای سیالیت و پایداری خوب است و اطمینان حاصل می کند که جوش زیبا و با کیفیت قابل اعتماد است.
لوله فولادی گرد X52
