NACE MR0175 برای چیست: مواد سرویس ترش - دانش

NACE MR0175 چیست؟

NACE MR0175، با عنوان رسمی ISO 15156، یک استاندارد بین المللی است که الزامات و توصیه هایی را برای انتخاب و صلاحیت مواد فلزی برای تجهیزات مورد استفاده در تولید نفت و گاز در محیط های حاوی سولفید هیدروژن، H2S ارائه می دهد. در صنعت این محیط ها به عنوان سرویس ترش شناخته می شوند. این استاندارد دارای سه بخش است: اصول کلی برای انتخاب مواد مقاوم در برابر ترک، الزامات کربن و فولادهای کم آلیاژ، و الزامات برای آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی-.

جلوگیری از شکست شکننده

هدف اصلی این استاندارد جلوگیری از ترک خوردگی استرس سولفیدی و سایر اشکال ترک ناشی از هیدروژن-است. هنگامی که H2S در حضور آب وجود دارد، اتم های هیدروژن را آزاد می کند که به فولاد نفوذ می کنند. اگر فولاد بیش از حد سخت یا تحت فشار زیاد باشد، اغلب بدون هیچ هشدار یا نازک شدن قبلی فلز، به طور ناگهانی ترک می خورد و از بین می رود.

تنظیم محدودیت های سختی

معروف ترین قانون در NACE MR0175 حد سختی است. برای فولادهای کربنی و کم آلیاژی، سختی معمولاً به حداکثر 22 HRC محدود می شود. این استاندارد نشان می‌دهد که فولاد نرم‌تر از این حد، احتمال ترد شدن و ترک خوردن در محیط‌های ترش بسیار کمتر است.

انتخاب مواد و عملیات حرارتی

این استاندارد مشخص می کند که کدام مواد برای سرویس ترش مناسب هستند و چگونه باید با آنها رفتار کرد. غالباً فرآیندهای خاموش و نرم شده یا نرمال شده را برای اطمینان از ساختار دانه ای یکنواخت الزامی می کند، به سطوح پایین ناخالصی مانند گوگرد و فسفر نیاز دارد، و میزان سرد شدن فولاد را محدود می کند، زیرا کار سرد سختی و تنش داخلی را افزایش می دهد.

تعریف محیط های ترش و دامنه

NACE MR0175 فرمول محاسبه فشار جزئی H2S را ارائه می‌کند و تعیین می‌کند که در چه نقطه‌ای یک چاه به اندازه‌ای ترش می‌شود که به این مواد خاص نیاز دارد، معمولاً زمانی که فشار جزئی H2S از 0.05 psi بیشتر شود. این استاندارد تقریباً برای تمام تجهیزات فلزی در جریان تولید، از جمله پوشش و لوله OCTG، خطوط لوله، سر چاه ها، شیرها، منیفولدها و مخازن تحت فشار اعمال می شود.