تعریف آزمایش غیر مخرب
همانطور که از نام آن پیداست، آزمایش غیرمخرب روشی (یا فرآیند) برای تشخیص وجود عیوب و شکل، اندازه، مکان و روند توسعه عیوب با استفاده از ویژگیهای خواص فیزیکی مواد است که با نقص بدون تخریب مواد تغییر میکند. ، تجهیزات، سازه ها و غیره
روش های آزمایش غیر مخرب
در حال حاضر، چندین روش متداول برای تشخیص عیب وجود دارد، از جمله جریان گردابی، نشت شار مغناطیسی، پودر مغناطیسی، نفوذ و بازرسی بصری برای عیوب سطح. برای تشخیص عیوب داخلی می توان از سونوگرافی، اشعه و روش های دیگر استفاده کرد. جدیدترین روش ها شامل انتشار آکوستیک، هولوگرافی آکوستیک، مادون قرمز دور، تابش نوترونی، تشدید مغناطیسی هسته ای و اولتراسوند الکترومغناطیسی است. با توجه به خواص فیزیکی درگیر، اساساً می توان آن را به چندین نوع تقسیم کرد. روش خواص فیزیکی تحت تابش را تست رادیوگرافی (به اختصار: RT) می نامند. روش استفاده از امواج الاستیک تست اولتراسونیک (به اختصار UT) از جمله هولوگرافی آکوستیک و غیره نامیده می شود. آزمایش الکترومغناطیسی با استفاده از خواص الکترومغناطیسی فولاد شامل پودر مغناطیسی (به اختصار: MT)، جریان گردابی (به اختصار: ET)، نشت شار مغناطیسی (به اختصار EMI). تست نفوذ با استفاده از مشخصات سطح فلز (به اختصار: PT)؛ علاوه بر پنج روش تست مرسوم فوق، تصویربرداری حرارتی و تست مادون قرمز نیز با استفاده از خواص حرارتی محصول وجود دارد.
لوله فولادی بدون درز
