تفاوت در درجه بندی فشار بین لوله L360 بدون درز و جوشی چیست؟

تفاوت محاسباتی نظری
لوله L360 بدون درز: محاسبه فشار نامی نظری نسبتاً ساده است، عمدتاً بر اساس قطر بیرونی، ضخامت دیواره، قدرت تسلیم مواد و سایر پارامترهای لوله است. از آنجایی که لوله بدون درز هیچ جوشی ندارد، توزیع قدرت کلی یکنواخت است. تحت همان قطر بیرونی و ضخامت دیواره، ظرفیت تحمل فشار نظری آن نسبتاً قوی است.
لوله L36{1}} جوش داده شده: برای محاسبه فشار نامی لوله جوش داده شده باید ضریب تضعیف استحکام جوش در نظر گرفته شود. استحکام در جوش به طور کلی کمتر از بدنه لوله است. هنگام محاسبه، باید در ضریب جوش ضرب شود که معمولاً بین 0.{2}}.9 است و در نتیجه فشار نامی نظری آن کمتر از لوله بدون درز با همان مشخصات است.
تاثیر فرآیند تولید
لوله بدون درز L360: در یک مرحله با سوراخکاری، نورد گرم و سایر فرآیندها، بدون جوش و جلوگیری از عیوب احتمالی جوش مانند منافذ، سرباره و نفوذ ناقص تشکیل می شود تا استحکام و آب بندی لوله افزایش یابد. تضمین شده تر است و می تواند فشار بالاتر را تحمل کند.
لوله L360 جوش داده شده: پس از پیچ شدن نوار فولادی جوش داده می شود و جوش حلقه ضعیف آن است. کیفیت جوش به شدت تحت تأثیر عواملی مانند فرآیند جوشکاری، پارامترها و مهارت اپراتور است. اگر جوشکاری به درستی انجام نشود، احتمال بروز عیوب، کاهش استحکام و فشار نامی لوله و تمرکز تنش در جوش تحت فشار وجود دارد که ظرفیت باربری را بیشتر کاهش می‌دهد.
عملکرد واقعی برنامه
لوله L360 بدون درز: معمولاً در فشار بالا، دمای بالا، قابل اشتعال، مواد منفجره و الزامات آب بندی بالا، مانند خطوط لوله اصلی حمل و نقل طولانی مدت برای نفت و گاز طبیعی، لوله های دیگ بخار فشار بالا و غیره استفاده می شود، که می تواند به طور قابل اعتماد رسانه را حمل کند. و از عملکرد ایمن و پایدار سیستم اطمینان حاصل کند.
لوله L360 جوش داده شده: عموماً برای حمل و نقل سیالات فشار متوسط ​​و کم، مانند خطوط لوله انشعاب گاز شهری، خطوط لوله تامین آب و زهکشی و غیره مناسب است. راندمان تولید بالا و ماشین کاری قوی در حالی که نیازهای استفاده را برآورده می کند.