رفع ترک ها از کاستی های رایج در رفع کوئنچینگ هستند و علل آن متفاوت است. از آنجایی که نواقص درمان کوئنچینگ و تمپرینگ تازه شروع طراحی محصولات است، کار جلوگیری از ترک خوردن را باید با طراحی محصولات آغاز کرد. لازم است که لوله های فولادی بدون درز به درستی انتخاب شوند، طراحی کلی به طور موثر انجام شود، استانداردهای فنی مناسب برای خاموش کردن و تمپرینگ به وضوح پیشنهاد شود، خطوط فناوری پردازش به درستی تخصیص داده شود، دمای گرمایش موثر، زمان عایق حرارتی، ماده گرمایشی، ماده تبرید، روش خنک کننده انتخاب شود. و روش عملیات واقعی و غیره
سطح لوله فولادی بدون درز:
1. کربن یک عنصر کلیدی است که تمایل به ترک خوردگی را به خطر می اندازد. با افزایش ترکیب کربن، نقطه MS کاهش می یابد و ترک خاموش کننده تمایل به گسترش دارد. بنابراین، با در نظر گرفتن ویژگی های اساسی مانند استحکام و مقاومت فشاری، مولفه کربن باید تا حد امکان پایین باشد تا اطمینان حاصل شود که ترک خوردن آسان نیست.
2. کلید آسیب عناصر آلیاژ آلومینیوم به روند ترک خوردگی در عملکرد برش، نقطه MS، روند رشد اندازه دانه، و خطرات کربوری شدن منعکس شده است. عنصر آلیاژ آلومینیوم با توجه به آسیب عملکرد برش به عملکرد برش آسیب می رساند. به طور کلی، عملکرد برش بهبود می یابد و قابلیت خاموش شدن بهبود می یابد. با این حال، علاوه بر بهبود عملکرد برش، می توان از یک ماده خاموش کننده با ظرفیت خنک کننده ضعیف برای کاهش تغییر شکل خاموش کننده استفاده کرد تا از تغییر شکل و ترک قطعات پیچیده جلوگیری شود. بنابراین، انتخاب فولادهای پیچیده برای جلوگیری از ترک خوردگی، انتخاب فولاد با عملکرد برش خوب و استفاده از مواد کوئنچ با قابلیت کار سرد تبرید، طرح خوبی است.
عنصر آلیاژ آلومینیوم برای نقطه MS بسیار مضر است. به طور کلی، هرچه ام اس کمتر باشد، تمایل به رفع ترک بیشتر است. هنگامی که نقطه MS بالا باشد، آستنیت تبدیل شده به آن بلافاصله خودبخود خاموش می شود و سپس بخشی از آن حذف می شود. تغییر تنش زمین می تواند از ترک خوردگی خاموش جلوگیری کند. بنابراین، هنگامی که ترکیب کربن شفاف است، باید از مقدار کمی از عناصر آلیاژ آلومینیوم یا گریدهای فولادی حاوی عناصری استفاده شود که آسیب کمتری برای نقاط MS دارند.
3. هنگام انتخاب لوله های فولادی بدون درز، حساسیت به دمای بیش از حد باید در نظر گرفته شود. فولادی که نسبت به دمای بیش از حد حساس تر است، به راحتی باعث ایجاد ترک می شود، بنابراین در انتخاب لوله های فولادی بدون درز باید توجه شود.
طراحی کلی قطعات:
1. اندازه مقطع به خوبی متعادل است. هنگامی که اندازه مقطع به شدت تغییر می کند، ترک ها در اثر تنش حرارتی در طول فرآیند خاموش کردن و تمپر ایجاد می شوند. بنابراین، طرح طراحی باید تغییر ناگهانی در اندازه مقطع را به حداقل برساند. ضخامت دیوار باید یکنواخت باشد. در صورت لزوم، سوراخهایی را در مکانهایی با دیواره نازک که فوراً به کاربرد اصلی مرتبط نیستند، سوراخ کنید. سوراخ ها باید تا حد امکان دفن شوند. برای قطعات با ضخامت های مختلف، می توان یک طرح طراحی تقسیم بندی ایجاد کرد و مونتاژ را می توان پس از تمپر انجام داد.
2. اتصال قوس. هنگامی که قطعات دارای لوزی، اریب، شیار لوله و سوراخ عرضی باشند، این موقعیت بسیار آسان است که باعث ایجاد تنش می شود که به نوبه خود باعث ترک خوردن قطعات می شود. بنابراین، قطعات باید تا حد امکان بدون تنش طراحی شده و در گوشه های اریب و پله ها به صورت یک قوس دایره ای پردازش شوند.
