مزیت - فایده - سود - منفعت
این می تواند ساختار ریخته گری شمش فولادی را از بین ببرد، دانه های فولاد را تصفیه کند و نقص در ریزساختار را از بین ببرد، در نتیجه ساختار فولادی را متراکم کرده و خواص مکانیکی را بهبود می بخشد. این بهبود عمدتاً در جهت نورد منعکس می شود، به طوری که فولاد دیگر تا حدی همسانگرد نیست. حباب ها، ترک ها و شلی های ایجاد شده در هنگام ریختن نیز می توانند تحت تأثیر دما و فشار بالا جوش داده شوند.
کمبود
1. پس از نورد گرم، آخالهای غیرفلزی (عمدتاً سولفیدها، اکسیدها و سیلیکاتها) داخل فولاد به صورت ورقه های نازک فشرده می شوند که منجر به لایه برداری (ساندویچ) می شود. لایه لایه شدن خواص کششی فولاد را در جهت ضخامت بسیار بدتر می کند و ممکن است با جمع شدن جوش باعث پارگی بین لایه ای شود. کرنش موضعی ناشی از انقباض جوش اغلب به چندین برابر کرنش نقطه تسلیم می رسد که بسیار بزرگتر از کرنش ناشی از بار است.
2. تنش پسماند ناشی از سرمایش ناهموار. تنش پسماند تنش خود متعادل درونی در غیاب نیروی خارجی است. مقاطع فولادی نورد گرم مقاطع مختلف دارای چنین تنش پسماند هستند. به طور کلی، هر چه اندازه مقطع مقطع فولادی بزرگتر باشد، تنش پسماند بیشتر است. اگرچه تنش پسماند به خودی خود متعادل است، اما هنوز تأثیر خاصی بر عملکرد اجزای فولادی تحت تأثیر نیروهای خارجی دارد. به عنوان مثال، ممکن است اثرات نامطلوبی بر تغییر شکل، پایداری، مقاومت در برابر خستگی و غیره داشته باشد.
3. کنترل محصولات فولادی نورد گرم از نظر ضخامت و عرض لبه دشوار است. ما با انبساط و انقباض حرارتی آشنا هستیم. حتی اگر بعد از نورد گرم در ابتدا طول و ضخامت در حد استاندارد باشد، پس از سرد شدن باز هم اختلاف منفی مشخصی وجود خواهد داشت. هرچه عرض ضلع بیشتر و ضخامت بیشتر باشد، این تفاوت منفی آشکارتر خواهد بود. بنابراین، برای فولاد با اندازه بزرگ، عرض، ضخامت، طول، زاویه و خطوط لبه فولاد نمی تواند خیلی دقیق باشد.
