آستین میلگرد به طور گسترده در اتصالات میلگرد فولادی در سازه های بتنی مختلف مانند ساختمان های صنعتی و عمرانی، حفاظت از آب، برق، تونل ها، پل ها و غیره استفاده می شود. محصولات از کیفیت قابل اعتمادی در کاربردهای مهندسی برخوردار هستند.
کانکتور میله فولادی اتصالی با مقاومت برابر است که استحکام آن از استحکام مواد پایه میله فولادی در حال اتصال بیشتر است. این نوع جدیدی از اتصالات مکانیکی میله فولادی است که استحکام و سرعت بالا را ترکیب می کند. مواد اولیه آن از لوله های فولادی بدون درز پردازش می شود.
استانداردهای آستین میله فولادی با رزوه مستقیم لوله فولادی به شرح زیر است:
1. انتخاب آستین نخ
1.1 اتصالات میلگرد به دو دسته اتصالات شلاقی و اتصالات مکانیکی یا جوشی تقسیم می شوند. اتصالات مکانیکی ترجیح داده می شود.
1.2 اتصالات میلگردهای تحمل کننده تنش طولی در ستون ها همگی به صورت مکانیکی متصل یا جوش داده شده اند.
1.3 کلیه اتصالات میلگرد زمانی که قطر میلگرد تحت تنش d بزرگتر یا مساوی 22 باشد باید به صورت مکانیکی متصل یا جوش داده شوند.
2. روش اتصال اکستروژن آستین بدین صورت است که انتهای میلگرد متصل مورد نیاز (باید میلگرد آجدار باشد) را در یک آستین فولادی مخصوص قرار می دهیم و از اکسترودر برای فشرده سازی آستین فولادی استفاده می کنیم تا باعث تغییر شکل پلاستیکی آن شود. درگیری مکانیکی و نیروی سفت کننده بین آستین فولادی تغییر شکل یافته و میلگرد آجدار، اتصال میلگرد را متوجه می شود. این روش اتصال عموماً برای میلگردهای درجه II و درجه III (شامل میلگردهای ضایعاتی عملیات حرارتی شده) با قطر 16 تا 40 میلی متر استفاده می شود. روش اتصال اکستروژن آستین شعاعی باید با الزامات "مشخصات فنی برای اتصال اکستروژن آستین میلگرد آجدار" (JGJ108-96) مطابقت داشته باشد.
