خطوط لوله زیرزمینی گاز بیشتر لوله های فولادی هستند. به منظور جلوگیری از خوردگی لوله های فولادی، اغلب از لایه عایق ضد خوردگی قطران زغال سنگ اپوکسی، لایه پوشش خارجی مینای قطران زغال سنگ و لایه عایق ضد خوردگی آسفالت نفتی برای ضد خوردگی استفاده می شود. لایه عایق ضد خوردگی عموماً به صورت متمرکز پیش ساخته می شود و پس از گذراندن بازرسی برای نصب به محل حمل می شود. در طول حمل و نقل، انباشته شدن، نصب و پرکردن خط لوله، لایه عایق ضد خوردگی باید به طور مناسب محافظت شود تا طول عمر و عملکرد ایمن خط لوله گاز افزایش یابد.
1. حمل و نقل و لوله گذاری
هنگام حمل لوله در کارخانه پیش ساخته باید گواهی کیفیت و کیفیت ظاهری لایه عایق ضد خوردگی بررسی شود. در صورت لزوم، ضخامت، چسبندگی و بازرسی عایق را می توان انجام داد و فقط افراد واجد شرایط را می توان حمل کرد.
1. لوله های فولادی با لایه پوشش بیرونی مینای قطران زغال سنگ ضد خوردگی مینای قطران زغال سنگ مستعد ترک خوردگی در دماهای پایین است. حداقل دماهای مختلف محیط برای حمل و نقل با توجه به مدل های مختلف مینای قطران زغال سنگ مشخص می شود. هنگامی که انتظار می رود دما برابر یا کمتر از حداقل دمای محیط برای حمل و نقل باشد، نمی توان آن را حمل کرد یا جابجا کرد. از آنجایی که لایه پوششی مینای قطران زغال سنگ ضخیم است و به راحتی آسیب می بیند، باید از نوار نایلونی پهن تری استفاده کرد. هنگام حمل و نقل با کامیون، لوله ها بر روی تکیه گاه های چوبی عریض با سطوح نگهدارنده منحنی قرار می گیرند و سیم طناب های فولادی مورد استفاده برای بستن لوله ها باید به خوبی پوشانده شوند. در طول حمل و نقل، لوله ها نباید با یکدیگر برخورد کنند. هنگام حمل و نقل ریلی، تمام لوله ها باید به دقت روی تکیه گاه های لوله دار یا بلوک های چوبی نصب شوند، تمام سطوح نگهدارنده و نرده های حمل و نقل باید به خوبی پوشانده شوند و قسمت های لوله باید از هم جدا شوند تا با یکدیگر برخورد نکنند. هنگام جوشکاری لوله های فولادی محافظت شده توسط مینای قطران زغال سنگ، جوشکاری غلتکی مجاز نیست و برای محافظت از لایه پوششی جوشکاری ثابت لازم است. بنابراین، پس از حفر ترانشه، گودال جوش حفر می شود و لوله ها مستقیماً از ماشین به داخل ترانشه بلند می شوند تا در جای خود قرار گیرند. هنگامی که لوله ها در امتداد ترانشه روی هم چیده می شوند، برای جلوگیری از آسیب رساندن به لایه پوششی، باید از سطح زمین حمایت شوند. در مواقعی که کف ترانشه سنگی و غیره است که به لایه پوششی آسیب می رساند باید یک لایه خاک الک شده یا ماسه در کف ترانشه قرار داد.
2. لوله های فولادی محافظت شده توسط لایه ضد خوردگی قطران زغال سنگ اپوکسی، روکش آسفالت نفتی و لایه ضد خوردگی نوار چسب پلی اتیلن. بالابر باید از تسمه نایلونی پهن تری استفاده کند و طناب سیمی یا زنجیر مجاز نیست. میله ای که برای حرکت لوله فولادی استفاده می شود باید با یک لوله لاستیکی پوشانده شود. هنگام حمل و نقل با کامیون، کیسه های نی باید بین لوله های فولادی قرار داده شود تا از برخورد جلوگیری شود. هنگام قرار دادن لوله ها در امتداد خندق، لوله ها باید با لایه بندی شوند تا از آسیب به لایه ضد خوردگی جلوگیری شود.
2. جوش گروهی جانبی خندق
جوش گروهی جانبی خندق به این صورت است که چندین لوله را روی زمین در کنار خندق جوش می دهیم. از جوشکاری نورد استفاده می شود که به راحتی کیفیت را تضمین می کند، کارکرد آن آسان است و راندمان تولید بالایی دارد. بخش های لوله جوش داده شده و سپس به داخل خندق پایین می آیند. طول قسمت لوله به قطر لوله و روش پایین آوردن لوله بستگی دارد. نباید خیلی طولانی باشد تا در حرکت مشکل ایجاد کند. همچنین خم شدن بیش از حد قسمت لوله هنگام پایین آوردن لوله برای آسیب رساندن به خط لوله و لایه ضد خوردگی مجاز نیست. هر بخش لوله باید 30 تا 40 متر طول داشته باشد. از آنجایی که جوشکاری نورد برای لوله های فولادی با پوشش مینای قطران ذغال سنگ مجاز نیست، هر لوله فولادی را فقط می توان برای جوشکاری ثابت در خندق قرار داد.
پس از پاک کردن کثیفی ها و زباله های دیواره داخلی هر لوله، آن را روی چوب مربع یا تکیه گاه های مخالف برای گروه بندی قرار دهید. کار اصلی تطبیق، یافتن مرکز، نقطه جوش و جوش است. باید توجه ویژه ای به فاصله پلکانی جوش های مارپیچی یا جوش های مستقیم لوله های فولادی درزدار که نباید کمتر از 100 میلی متر طول قوس باشد، شود. در حین جوشکاری و جوشکاری نقطه ای به لوله ضربه نزنید. به صورت لایه ای جوش دهید، تا حدی جوش دهید، لوله را بچرخانید و در بهترین حالت جوش دهید. بعد از جوش دادن لایه اول، لایه دوم را جوش دهید. جوشکاری کامل نیمی از محل اتصال جوش و سپس چرخاندن لوله و جوشکاری نیمی دیگر از اتصال جوش ممنوع است.
قبل از گذاشتن قسمت لوله در ترانشه، لایه ضد خوردگی قسمت لوله باید با نشت یاب جرقه الکتریکی به طور کامل بازرسی شود. در صورت مشاهده نشتی بلافاصله طبق مقررات مربوطه آن را تعمیر نمایید. پس از تعمیر آن را با نشت یاب جرقه برقی چک کنید. فقط پس از گذراندن بازرسی می توان آن را در سنگر گذاشت.
قبل از خروج از محل کار، برای جلوگیری از ورود مواد زائد به لوله، از صفحات مسدود کننده موقت برای مسدود کردن هر دو انتهای بخش لوله استفاده کنید.
III. ترانشه و نصب خط لوله
روش ترانشه خط لوله را می توان با توجه به قطر و نوع لوله، شرایط ترانشه، محیط اطراف محل ساخت و ماشین آلات و ابزار ساخت و ساز تعیین کرد. به طور کلی، برای پایین آوردن لوله باید از جرثقیل سوار بر کامیون یا خزنده استفاده شود. وقتی جاده کنار خندق باریک است، درختان و تیرهای برق زیادی در اطراف وجود دارد و قطر لوله کوچک است، لوله باید به صورت دستی پایین بیاید.
